الا ای نا نوشته خط

تقدیم به پیامبر عشق و دانایی حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص)

در بیابان های متروک حجاز                         

باد سرگردانِ ریگ و ماسه بود

خار بُن در انزوایی از عطش                        

جرعه نوش تلخی تلواسه بود                                

.

بر مسیر کاروان های غریب                         

باد، گرم و تشنه دائم می وزید

از کنار سنگ های سوخته                                     

گاه گاهی سوسماری می خزید

 .                                    

جهل می بارید از ابر غرور                          

بر کویر چشم های بی دلیل

ناگهان چون آب، تابیدن گرفت                     

کوکبی در آسمان عام فیل

.                        

گوهری آیینه تر از  سادگی                          

اختری تابنده تر از اصل نور

مستی لاجرعه ای از جام عشق                      

آفتابی گرم صهبای حضور

.    

او بدون مکتب و درس و قلم                       

مسأله آموز عام و خاص شد

در حریم حضرت عشق بزرگ                      

بی نیاز از جوهر و قرطاس شد

.

شوق می چرخید گرد شمع او                      

عقل زانو زد میان مکتب اش

ابر می بارید وقتی می شکفت                       

آیه های زندگانی از لب اش

.                                                                 

ای نخوانده درس، چشم عالمی                     

مست سرمشق نگاه پاک توست

نوبهار علم اگر گل می دهد                          

از شمیم بی نظیر خاک توست

نظر خود را ثبت کنيد.


در صورتی که پیام خصوصی است در نظر خود بنویسید


| Copyright 2010 . Design & Developed By chabok . All Right Reserved . Best View 1024*768 pix |