الا ای نا نوشته خط

تقدیم به پیامبر عشق و دانایی حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص)

در بیابان های متروک حجاز                         

باد سرگردانِ ریگ و ماسه بود

خار بُن در انزوایی از عطش                        

جرعه نوش تلخی تلواسه بود                                

.

بر مسیر کاروان های غریب                         

باد، گرم و تشنه دائم می وزید

از کنار سنگ های سوخته                                     

گاه گاهی سوسماری می خزید

 .                                    

جهل می بارید از ابر غرور                          

بر کویر چشم های بی دلیل

ناگهان چون آب، تابیدن گرفت                     

کوکبی در آسمان عام فیل

.                        

گوهری آیینه تر از  سادگی                          

اختری تابنده تر از اصل نور

مستی لاجرعه ای از جام عشق                      

آفتابی گرم صهبای حضور

.    

او بدون مکتب و درس و قلم                       

مسأله آموز عام و خاص شد

در حریم حضرت عشق بزرگ                      

بی نیاز از جوهر و قرطاس شد

.

شوق می چرخید گرد شمع او                      

عقل زانو زد میان مکتب اش

ابر می بارید وقتی می شکفت                       

آیه های زندگانی از لب اش

.                                                                 

ای نخوانده درس، چشم عالمی                     

مست سرمشق نگاه پاک توست

نوبهار علم اگر گل می دهد                          

از شمیم بی نظیر خاک توست

نوشتن نظر ناشناس


نوشتن نظر ناشناس


| Copyright 2010 . Design & Developed By chabok . All Right Reserved . Best View 1024*768 pix |