جاری تر از نسیم

در پست های قبلی، خبر چاپ سه مجموعه شعر کوتاه از جلیل صفربیگی را نوشته بودم. «بی تنها» تقدیم به عبدالجبار کاکایی، «اپرای گوسفندی» تقدیم به سید علی میر افضلی و «۱۲۰×۷۰×۱۸۰» تقدیم به بهروز سپیدنامه. بهروز سپیدنامه ای که من ام، باز هم از فروتنی و بزرگواری جلیل صفربیگی ممنون و سپاسگزارم. با هم چند شعر از این مجموعه ها را مرور می کنیم:

اگر من نبودم

اگر برادرم نبود

گرسنگی کجا زندگی می کرد

.

.

حوایی کردی

بغلت کردم

بوسیبمت

آدمت گرم

.

غروب دهکده

ماه

روی شاخ های بز جوان

.

صدای زنگوله

سر تکان می دهد

بز پیر

.

پوست میش

پوستین درویش

.

رد پایت مانده روی برف های کوچه مان

کاش نه برفی ببارد نه بتاید آفتاب

.

.

گرچه هستم با سلیمان دورم از جای خودم

مثل بسم الله الرحمن الرحیم توبه ام

.

رفتند زن و مرد جوان از لب رود

زانو به بغل گرفته ماه غمگین

نظر خود را ثبت کنيد.


در صورتی که پیام خصوصی است در نظر خود بنویسید


| Copyright 2010 . Design & Developed By chabok . All Right Reserved . Best View 1024*768 pix |