بایگانی برای شهریور, ۱۳۹۰

کز هر زبان که می شنوم…

پنج شنبه, ۳ شهریور, ۱۳۹۰

نگاهی به شعر  دکتر بهروز یاسمی

 

زبان- به مفهوم عام کلمه- مهم‌ترین عنصر فرهنگی است با کارکردهای متنوع. یکی از مهم‌ترین آنها، کارکرد ارتباطی است. بر اساس چنین کارکردی است که فرآیند «انتقال مواریث»، «انباشت فرهنگی» و «ظهور تمدن‌ها» صورت می‌گیرد.

هنر پیکرینه شدن زبان در زیباترین صورت‌هاست. شعر نیز بلیغ‌ترین بیان‌ها به شمار می‌رود زیرا خمیرمایه آن را کلمه تشکیل داده است «و کلمه بود و جهان در مسیر تکوین بود.» و شعر همزمان با تکوین جهان شکل گرفت.

«شعر کنش عقلانی معطوف به عاطفه‌ای» است که بازتاب زندگی شاعر تلقی می‌شود. آنگاه که بین شعر و زندگی شاعر اتحاد ایجاد شود، کلام به حداکثر صمیمیت خواهد رسید، به این دلیل از قدیم گفته‌اند: «سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند». و امر حاصل اتحاد بین اثر و صاحب اثر است و عشق بیان آتشین احساسی است که با کوچک‌ترین ظاهرنمایی عاشق به عرصه‌های تکلّف می رسد.

(بیشتر…)

دیشب ورق می خوردم

سه شنبه, ۲۵ مرداد, ۱۳۹۰

نصرت الله مسعودی از شاعران توانمند کشور است که سال هاست شعر را زندگی کرده . او در زمینه ی نقد، نمایش نامه نویسی، ئتاتر وسینما نیز صاحب نظر است. خلاصه: آنچه خوبان همه دارند او یکجا دارد. اخیرا شعر زیبایی همراه با یادداشت محبت آمیزی تقدیمم کرد . ضمن تشکر از ایشان و صفای درونی اش، تقدیم عزیزان می گردد:

 

سلام بهروز عزیزم

 همیشه شعرهایی را که دوست  دارم تقدیم شان می کنم به آ نهایی که دوست ترشان می دارم. وتو از آن افراد انگشت شماری که برایم بسیار عزیزی.همین

(بیشتر…)

قطره ای از آسمان

یکشنبه, ۱۶ مرداد, ۱۳۹۰

بررسی مجموعه ی غزل «دخترم باران» از: حبیب الله بخشوده

چکیده

غزل ایلام یکی از پیش رو ترین قالب های شعری است که از دهه ی هفتاد تا کنون همواره حرف های زیادی برای گفتن داشته است. حبیب الله بخشوده از شاعران پرکار ، توانمند و پیشرو ایلامی است که نخستین مجموعه ی مستقل غزلیات خود را پس از یک وقفه ی طولانی با عنوان «دخترم باران» به علاقمندان ارائه نمود. بر اساس منطق «دوانگارانه»، مجموعه ی شعر از دو منظر لفظ و محتوا مورد بررسی قرار گرفته است. در بخش لفظ، به زبان شاعر توجه شده که سعدی وار سهل الممتنع و سرشار از آرایه های ادبی نظیر تشخیص، تلمیح، ایهام و آشنایی زدایی است. بهره گیری از اصطلاحات روزمره و تکیه کلام های رایج با صبغه ای از رندانه سخن گفتن، ویژگی خاصی به زبان شاعر داده است.اتحاد صاحب اثر و اثر که نمود آن را می توان در طبیعت گرایی و بهره گیری از عناصر طبیعی نظیر پرندگان، رودها و دریاها، رنگ ها دید، بن مایه ی محتوایی اثرند.روایت، در برخی از غزل ها، محور اساسی شعر قرار گرفته است و شاعر با عنایت به دیدگاه های نوین نظری ، نظیر «مرگ مؤلف» توانسته است آثار قابل تأملی خلق کند. نگاه شاعر به محیط اجتماعی، در یأس و امید هایی نمود یافته که نهایتاً به امید انجامیده است.

(بیشتر…)


| Copyright 2010 . Design & Developed By chabok . All Right Reserved . Best View 1024*768 pix |