بایگانی: ‘چارپاره’

روز پدر

پنج شنبه, ۲ اردیبهشت, ۱۳۹۵

چشم هایش به رنگ دلتنگی

دستهایش به رنج آغشته است

.

می کنم تکیه بر صلابت او

پدرم متل کوه «مانشت»  است

مانشت: نام کوهی بلند در ایلام

روز پدر2

.

.

.

.

.

.

.

.

(در روز پدر، تقدیم به دلتنگی مادری که پدر است)

پدرم رفت و بار تنهایی

باز بر دوش مادرم افتاد

.

می نویسم کنون به نام پدر

مادرم؛ روزتان مبارک باد

.مادر3

 

مثل خدا تنهای تنها

دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۳۹۵

مثل خدا تنهایی تنها              تنهاتر از آغاز یک کوه

دلتنگ مثل عصر پاییز          لبریز  از غم مثل اندوه                                          

                              □□□

سرگشته ام مثل خیابان         بعد از غروب یک جدایی

لبریز بغضم در نوای:              «معشوق زیبایم کجایی؟»

                              □□□

آشفته ام مثل درختان           در پنجه های باد سرکش

ترکیب نا همگون اضداد         مانند اشک از آب و آتش

                              □□□

 

دلتنگ چون یک ایلیاتی       در ازدحام آهن و دود

با بقچه ای سرشار صحرا        با چشمهایی بغض آلود

                                □□□

مانند یک صندوق کهنه          در گوشه ی تاریک انبار

خالی از آوای گشودن            از خاطراتت ترمه سرشار

                               □□□

مثل درختی در بیابان            در حسرت دیدار ماندن

تصویر جنگل را میان             قاب افق با غم نشاندن

                                □□□

تنهاتر از آغاز یک عشق       غمگین تر از روز جدایی

من مانده ام با خاطراتت          معشوق زیبایم کجایی؟   

جدایی ها2      

الا ای نا نوشته خط

سه شنبه, ۱۰ بهمن, ۱۳۹۱

تقدیم به پیامبر عشق و دانایی حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص)

در بیابان های متروک حجاز                         

باد سرگردانِ ریگ و ماسه بود

خار بُن در انزوایی از عطش                        

جرعه نوش تلخی تلواسه بود                                

.

بر مسیر کاروان های غریب                         

باد، گرم و تشنه دائم می وزید

از کنار سنگ های سوخته                                     

گاه گاهی سوسماری می خزید

 .                                    

جهل می بارید از ابر غرور                          

بر کویر چشم های بی دلیل

ناگهان چون آب، تابیدن گرفت                     

کوکبی در آسمان عام فیل

.                        

گوهری آیینه تر از  سادگی                          

اختری تابنده تر از اصل نور

مستی لاجرعه ای از جام عشق                      

آفتابی گرم صهبای حضور

.    

او بدون مکتب و درس و قلم                       

مسأله آموز عام و خاص شد

در حریم حضرت عشق بزرگ                      

بی نیاز از جوهر و قرطاس شد

.

شوق می چرخید گرد شمع او                      

عقل زانو زد میان مکتب اش

ابر می بارید وقتی می شکفت                       

آیه های زندگانی از لب اش

.                                                                 

ای نخوانده درس، چشم عالمی                     

مست سرمشق نگاه پاک توست

نوبهار علم اگر گل می دهد                          

از شمیم بی نظیر خاک توست

ساعت به وقت دریا

یکشنبه, ۱۹ آذر, ۱۳۹۱

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

به یاد دوست عزیرم، شاعر صمیمی و توانای جنوب، خلیل عمرانی که روز یکشنبه  ۱۹ آذر ۹۱ جاودانی شد

بیدار شو خلیل…

.

شوخی نکن خلیل که وقت مزاح نیست

چشمان تو مسافر آن دور دورهاست

دریا به وقت شرعی چشمان ساکت ات

لبریز از ترانه ی شوق حضورهاست

.

.

شوخی نکن خلیل که دریا کنار تو

شرجی ترین ترنم مردان بندر است

پلکی بزن که موج بخواند برای ما

از چشم پاک تو غزلی را که از بر است

.

.

این جاشو شکسته بدون نگاه تو

هی گیج می زند به خدا گیجِ گیجِ گیج

پلکی بزن که راه به خشکی برند باز

این لنج های گم شده در وسعت خلیج

.

.

بیدار شو خلیل که بی شور شعرهات

دنیا برای جمع رفیقان پر از غم است

احساس می کنم که اگر خون بریزد از

چشمان ما برای شما بازهم کم است

.

.

با ماسه های ساحل دریا دویده ایم

اما به روشنان نگاه تو راه نیست

ما در کنار پبکرت از دست می رویم

بیدار شو خلیل که وقت مزاح نیست

 


| Copyright 2010 . Design & Developed By chabok . All Right Reserved . Best View 1024*768 pix |