پهلوی تو نشسته ام ای جان شکسته تر

از باور تمام درختان شکسته تر

«در» شعله می کشد و از آن سوی «در» کسی

در زیر لب تلاوت قرآن شکسته تر

آن سوتر آبروی زمین و زمان، علی

از هق هق شکسته ی باران شکسته تر

زینب کنار ثانیه ها آب می شود

از گریه های شام غریبان شکسته تر

بر زانوان خسته ی مولا شکسته ریخت

اندوه کودکان پریشان شکسته تر

شب بود و ناله بود و علی بود و بوریا

اشکی که می رسید به دامان شکسته تر

ای آبروی گریه ی شب های بی کسی

چشم مرا دوباره بلرزان شکسته تر

«در» شعله می کشد به خدا شعله می کشد

در باور همیشه ی دوران شکسته تر

اولین شماره ی دو فصلنامه درگاه منتشر شد

 (سال اول / شماره اول / بهار و تابستان ۹۱)

با آثاری از :
محمد آزرم ، م . روان شید ، علی رضا پنجه ای ، بهزاد خواجات ، نصرت الله مسعودی، محمد اسدیان، هوشنگ رئوف، عبدالرضا فرید زاده ، سمیرا کرمی ، احمد بیرانوند ، شیوا فرازمند ، مصطفا فخرایی ، علی زیودار ، حمید رضا اکبری ، بهمن محرابی ، شهاب شهرزاد ، لیلا حسنوند ، میلاد شهبازی، آنیتا نجفی، ارمغان بهداروند ،فرهاد کریمی ، بابک دولتی ، لطیف آزادبخت، بنفشه حجازی ، سینا میرزایی ، ری را عباسی ، مرتضی جزایری ، کرم رضا تاجمهر، آیت دولتشاه ، علی مردان عسکری عالم،ابراهیم رحیمی زنگنه،ایرج کاظمی،محمدحنیف، بهروز سپیدنامه، سید فرید قاسمی، عبدالکریم جربزه دار ، محمدرضا والی زاده معجزی ، رضا اقبالی ، علی دیرکوندی و یاسر دلفان

صاحب امتیاز و مدیر مسئول : عبدالرضا شهبازی

سر دبیر : بهرام سلاحورزی
دبیر پرونده گونگادین : کرم رضا تاجمهر

اشترک مجله ادبی درگاه
دوستان و علاقمندان آدرس پستی خود را به صورت پیام بگذارند در اولین فرصت مجله به آدرس آنها ارسال می شود
بها مجله : سه هزار تومان با پست عادی و پنج هزار تومان با پست پیشتاز
شماره حساب سیبا ۰۱۰۸۳۳۷۰۰۹۰۰۶
و یا به صورت کارت به کارت ۶۰۳۷۹۹۱۴۴۱۱۰۹۹۵۰ به نام عبدالرضا شهبازی
یا به صورت اینترنتی با شماره شناسه شبا IR410170000000108337009006

بوسیدمش آنسان که باران برگ گل را
وقتی که ابر شیشه ای می زد دهل را

 
از خواب بیدارم نمود آنسان که سیلاب
خواب هزاران ساله و سنگین پل را

 
عشق آمد و پیچید در توفان مستی
با موج های خونفشانش عقل کل را

 
ای عشق ای تنگ بلور ای ماهی سرخ
عید است برچین از نگاهم خاک و خل را

 
در من نمی گیرد نه آوازی نه رودی
از نو شکوفا کن شب ساز و دهل را

 
بوسیدمش مانند دریا مثل ساحل
همچون قناری ها که می بو سند گل را

 
بوسیدم آن تصویر و گفتم کاش می شد
هستی به مستی می کشانید این مُثُل را

زندگی و شعر احمد مطر

                              بنان ابو عبید                 

ترجمه: بهروز سپیدنامه

«احمد مطر» در اواسط دهه ی ۱۹۵۰ میلادی در روستای «تنومه» از توابع شهر «بصره» عراق متولد شد. او فرزند چهارم خانواده ای ده نفره بود.وی دوران کودکی اش را در روستای تنومه گذراند. روستایی که خاستگاه آرزوها و رؤیاهای نخستینش بود. احمد در باره ی محل تولدش می گوید: «سادگی، ظرافت، پاکی و تهیدستی از آن می تراوید. رودها، جویبارها، خانه های کاه گلی، نیزارها و باغ ها آن را گلدوزی و درختان خرما نه تنها اطراف روستا که خانه هایش را نیز تسخیر کرده بودند.»

ادامه مطلب … »

(۱)

در دست جناب مولوی جام تویی

معشوقه ی شاعران ناکام تویی

ای گرمی چشم حافظ شورانگیز

مضمون ترانه های خیام تویی

(۲)

برپنجره ها نشست مِه با ابهام

باران آمد به در زد و گفت: سلام

از چشم به راه مانده ام اشکی تلخ

بر نامه ی آخر تو غلتید آرام

(۳)

باالهام از فیلم «در باره ی الی»

بر صخره ی درد مانده ام آویزان

چشمم به ته دره و دستم لرزان

بین دو مسیر مانده ام سردر گم

پایانی تلخ، تلخی بی پایان

(۴)

داغی که دویده تیزی مژگان را

در خون زده آفتاب آویزان را

«ای چشم سیاه آه ای چشم سیاه»

بر نیزه نهادی عاقبت قرآن را

از پله ی ابر کم کم آمد پایین

گل گفت: بیا کمی کنارم بنشین

در کوچه غریبه ای به گرمی می خواند:

باران سخن خداست با اهل زمین